Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Oznaki ciąży. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Oznaki ciąży. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 8 lipca 2014

Tego dnia się nie zapomina

   Bo czy któraś z Was, zapominała o dniu w którym dowiedziała się, że zostanie mamą? I tak nie uwierzę, jeżeli ktoś powie mi, że tak! ;)


   Dla niektórych bardzo wyczekiwana chwila, dla innych strach i problem, ale zawsze to dzień w którym zmienia się postrzeganie całego świata i swojego życia:) Dla mnie - wielka nadzieja. Dobrze pamiętam rozczarowanie, kiedy kilka dni wcześniej test wyszedł negatywny. Nie zmyliła mnie intuicja, czułam, że coś jest inaczej! 
   Dokładnie rok temu, dowiedziałam się o ciąży i dokładnie pamiętam jak płakałam ze szczęścia. Mój mąż, z którym byliśmy po ślubie ledwie 3 tygodnie był tak samo szczęśliwy, ale wiadomo, chłopaki nie płaczą... ;) Rodzicom powiedzieliśmy jeszcze tego samego dnia, po południu umówiłam się na wizytę u lekarza. A dalej, same wiecie...
   Kurcze, aż rok i tylko rok! Mam wrażenie, że minęła wieczność... ;)

poniedziałek, 20 stycznia 2014

Wielka rozpacz, czyli hormony w ciąży

   Miałam pisać o czymś zupełnie innym. Miał być dalszy ciąg moich przemyśleń i przygotowań, miało być o laktacji albo o łóżeczku. Ale nie będzie.
   Nie będzie, bo nie mogę zebrać sensownie myśli, a jak mogę to i tak wszystko jest "na nie". Więc jak tu pisać o łóżeczkach skoro sama myśl o nich wywołuje histeryczny (albo chociaż lekko depresyjny) płacz.
   Odpowiedzialności za to "zamieszanie" szukałam w stresie i przemęczeniu. Otóż nic bardziej mylnego! Jasne, z całą pewnością ani zmęczenie, ani stres nie ułatwiają. Ale przecież każda matka i babka wie i Ci to powie, że jak coś jest na rzeczy z nastrojem u ciężarnej to chodzi o hormony!
   Całą ciążę byłam przekonana, że skoro tak świetnie mi szło na początku to z pewnością nie będzie z nimi problemu. "Mnie? Hormony? Że niby huśtawka nastrojów? Pff! Nie ma mowy, spoko, luz..."
   Histo(/e)ria zaczyna się niewinnie, może kilka razy było się bardziej nerwową, a to się na kogoś nakrzyczało, a to jakaś spontaniczna "kurwa" poleciała. Zdarza się i bez ciąży. I tak robi się coraz gęściej, jeżeli cokolwiek może drażni to gwarantuję - będzie drażnić, wszystko wkurza do granic możliwości, żeby za chwilę było "spoko, luz...". Aż do momentu kumulacji emocjonalnej... (cisza) i następuje zwolnienie blokady... (cisza) i w ryk!
   Płacz, szloch, zawodzenie, jakkolwiek by to nazwać, byle głośniej, szczerzej i z serca. Potem emocje trochę odpuszczają, przychodzi wyciszenie. Mózg zaspokojony, hormony też. Bliscy pocieszają, że przecież nie ma powodu i wszystko będzie dobrze, więc i  stabilizacja jakby (cóż za wielka zmyła) nadeszła... Cud - miód... aż do następnej fali. 
   Właście po kilku dniach to już kompletnie nie jest istotne co wywoła kolejne Tsunami. Nie chodzi o powód, o to żeby po coś płakać. Generalnie jest kiepsko i się płacze...
   Można by to nawet ze spokojem zakwalifikować do objawów ciąży, może z tej grupy mniej przyjemnych, które są i już. Ale w praktyce to trochę bardziej skomplikowane. Bo jak dodać do samych hormonów stres i przemęczanie to się robi niebezpiecznie. Dla maluszka i mamy, może się to skończyć pogłębieniem innych objawów i dolegliwości ciążowych np. bóle pleców, krzyża, głowy, skurcze, zawroty głowy, zgaga, nudności, skoki ciśnienia itd.. W najgorszym przypadku może się skończyć przedwczesnym porodem.
   Więc jak tu sobie radzić z takim przeciwnikiem, kiedy ani leki, ani zabiegi medyczne niewiele zdziałają (albo wcale) a do porodu zostało jeszcze 7 tygodni? Czy psycholog pomoże, skoro to sprawa chemii? Dzwonić do prowadzącego bo depresja sieje postrach?
   W przypływie energii i jednocześnie przerwie od rozpaczy, zwróciłam się z tymi pytania do poradnika. Podpowiedzi wydają się logiczne, więc będę sprawdzać czy działają. Oto one:
  • Mów bliskim co Cię trapi, wytłumacz im że to odmienny stan nad którym nie do końca panujesz, żeby nie poczuli się dotknięci Twoim zachowaniem a jednocześnie mogli Ci wspierać z należytą cierpliwością.
  • Potęgować burzę hormonalną będzie zmęczenie, więc zapewnij sobie odpowiednią dawkę odpoczynku i relaksu. Jeżeli możesz weź kąpiel (w nie za gorącej wodzie) z dodatkiem umilaczy, poproś partnera o masaż, napij się ulubionej herbaty/kawy/czekolady, sięgnij po fajną książkę lub film, wyjdź na spacer albo na miły zabieg u kosmetyczki. Przede wszystkim ogranicz ilość obowiązków, rezygnując z pewnych rzeczy lub prosząc o wyręczenie Cię inne osoby, z pewnością to zrozumieją.
  • Nie zapominaj o jedzeniu. Często przy spadku formy psychicznej spada tez apetyt -> cukier. Pamiętaj o regularnym odżywaniu. Dużo pij (byle byś nie topiła smutków w procentach)! 
  • Nie zaniedbuj siebie. Widok siebie w lustrze bez makijażu, "szopie" na głowie, w starym dresie nie sprzyja poprawie humoru.
  • Pamiętaj o szczęściu które Cię spotkało! O tym, że wkrótce będziecie z maleństwem spędzać radosne chwile!
   Wyczytałam, że jeżeli nic nie przynosi nawet minimalnej poprawy, należy skontaktować się z lekarzem. Depresja wywołana zmianami hormonalnymi może wymagać specjalistycznej opieki i nie można tego lekceważyć.
   Choć są chwile w których czuję się zupełnie normalnie, mam nadzieję, że te huśtawki szybko i bezpowrotnie miną. Zamierzam się teraz bezwzględnie stosować do ww. porad, może i Wy macie jakieś sprawdzone metody, będę wdzięczna za Wasze opinie.


poniedziałek, 4 listopada 2013

Leki, suplementy i inne sposobny na dolegliwości w ciąży

   Może uda mi się zebrać wszystkie medyczne i niemedyczne środki jakimi wspomagam się w trakcie ciąży. Być może komuś  się ta wiedza przyda... ;) *Zawiera również metody sprawdzone przez inne blogerki:) Układam dolegliwościami:


  • ból głowy, migrena - Apap, dozwolony przez lekarza
    Paracetamol, leki przeciwbólowe bazujące na nim w niedużych dawkach są dozwolone ciężarnym

  • ból gardła - Strepsills z miodem i cytryną, zalecenie internistki, łagodzi na chwilę, pół opakowania mi nie pomogło ani trochę, dopiero...
    syrop z miodu i cytryny, 3-4 łyżeczki miodu zalać sokiem z jednej cytryny
    Tantum Verde, sprawdzone przez Blogerkę;)

  • infekcje dróg rodnych - Clotrimazolum, w maści(bez recepty) lub globulkach(z receptą, skuteczniejsze, tabletki pomagają w ciągu trzech dni),
    kompot z żurawiny, przepis tutaj, sprawdzone przez Blogerkę;) 
    Urinal, sprawdzone przez Blogerkę;)

  • niestrawność - mięta, w postaci ciepłej herbaty, zawsze pomaga
    Espumisan, kapsułki 125 mg

  • nudności - jedzenie o neutralnym smaku, np. sucharki, hamowało uczucie nudności,
    regularne posiłki, małe i częste, to klucz do sukcesu,
    herbata imbirowa, z sokiem lub Herbapolu, sprawdzone przez Blogerkę;)

  • ogólne wspomaganie - Prenatal, brałam od początku ciąży, w drugim trymestrze (z powodu wymiotów następujących po zażyciu tabletki) zmieniłam na
    Vita-min plus Mama, oba wspierają odporność i łagodzą objawy ciąży

  • przeziębienie - Prenalen, syrop na bazie samych naturalnych składników, może smak czosnku z malinami nie jest najlepszy ale pomaga,
    Apap, awaryjnie dla zbicia gorączki i bólu,
    czosnek, trzy razy dziennie kanapka z 1-2 ząbkami czosnku, pomogło nawet przy grypie!,
    czosnek z mlekiem, sprawdzone przez Blogerkę;)
    woda z miodem i cytryną, pomaga we wczesnych objawach i na odporność

  • rozstępy - Babydream, balsam do ciała, profilaktycznie

  • skurcze - No Spa, sprawdzone przez Blogerkę;)

  • zawroty głowy - cola, szklanka napoju pomaga kiedy zawroty wynikają ze spadku ciśnienia i cukru,
    słodycze, kiedy wynika z nagłego spadku cukru

  • zgaga - Manti, polecony przez lekarza prowadzącego, o smaku miętowym, pomaga,
    Gaviscon, sprawdzone przez Blogerkę;)
    Gelatum Aluminii, mleczko, sprawdzone przez Blogerkę;)
    migdały, sprawdzone przez Blogerkę;)
    mleko, sprawdzone przez Blogerkę;)
    wysoka poduszka, ułożenie do snu tak, żeby głowa była wyżej niż tułów 

   Sukcesywnie będę uzupełniać ten post w miarę pojawienia się nowych "pomocników". Choć mam, oczywiście, nadzieję że nie będę musiała;)

piątek, 20 września 2013

USG w 14 tygodniu

Tydzień temu, nawet ponad, będąc na badaniu USG dostaliśmy wydruk zdjęć naszego Maleństwa. Już całkiem dobrze widać na nic poszczególne części ciała, głowę z narządami(górne zdjęcie). Na drugim widać profil całości, nawet nosek się ładnie zaznaczył...;) Podczas badania Maluch nie spał więc mieliśmy jeszcze większą radość z oglądania... :) W jednej chwili wyprostowało nóżki, tak jakby się przeciągało... co za widok! Za każdym razem kiedy mi smutno albo mam gorszą chwilę przypominam sobie "nasze spotkanie", nie potrafię pohamować śmiechu na samą myśl o tych fikołkach...


Od tamtej wizyty coraz wyraźniej czuję obecność Maluszka w brzuchu. Kiedy położę się na płasko w ciszy i spokoju czuję czasami takie delikatne łaskotanie poniżej pępka... ;) Fantastyczne! Z każdym dniem szybciej je rozpoznaje, czasami nawet na siedząco albo jak stoję. Wczoraj mnie bardzo rozbawiło, kiedy bardzo energicznie kichnęłam i po 2 sekundach poczułam "bobrowanie"! :D "Obudziłam? Przepraszam..."
U Was też tak wyglądało nawiązywanie kontaktów? :P

wtorek, 13 sierpnia 2013

Tydzień 8? 9? 10?

Przyznam szczerze że pogubiłam się w liczeniu który to już tydzień ciąży. Licząc od ostatniej miesiączki to 68 dzień, czyli 9t5d . Ale w zeszły poniedziałek aparat USG wyliczył ciążę na 7t2d, choć i to mi się nie zgadza, bo zarodek długości 12 mm to 7t6d, jeżeli dzisiaj ma 20 mm to oznacza 9t2d... Chyba nic dziwnego że nie mogę się w tym połapać... ;) Co do daty spodziewanego porodu jest zgodność lekarzy i komputerów - 14 marzec 2014 r.! ;)

Chyba na razie przyjmę wersję "od ostatniej miesiączki", bo ten termin jest pewny;)
Więc stan na połowę 10 tygodnia:
  • waga: - 1 kg
  • obwód brzucha: +3cm
  • szacowana dł. płodu: 2cm
  • samopoczucie: mdłości, zawroty i bóle głowy, zgaga
Ponieważ dolegliwości I trymestru dają mi nieźle popalić o planowanym wyjeździe nad morze mogę zapomnieć. W zasadzie samopoczucie nie pozwala mi się ruszyć z domu. Dużo leżę, bo w tej pozycji nie kręci mi się tak bardzo w głowie. Żeby trochę urozmaicić czas czytam "fachową" prasę... ;) Kupiłam aktualne numery "M jak mama" do września i archiwalne od lutego... został mi już tylko jeden numer do przeczytania... ;)



piątek, 9 sierpnia 2013

Nudzi... mnie

Niestety dopadły mnie na dobre! Od samego rana do wieczora, od takich ledwo odczuwalnych po te "hardcore extra turbo"! Oczywiście mowa o mdłościach... ;)
Ósmy tydzień mnie nie oszczędza, atmosferę podkręcają zawroty głowy a przy ostatnich upałach leżę i płaczę. Nie mogę wstać, siedzieć, jeść, nawet oddycha mi się ciężko...
Do kuchni przestałam wchodzić, na samą myśl o gotowaniu mam odruch wymiotny. Jadam głównie dania jednoskładnikowe albo bezsmakowe. Wczoraj jak nigdy delektowałam się smakiem gotowanych ziemniaków;)
Jeżeli to dopiero kilka dni a przede mną takie najbliższe kilka tygodni, to idę spać i obudźcie mnie jak się skończy...


piątek, 2 sierpnia 2013

Po powrocie...

... jesteśmy cali i zdrowi:)
Albo chociaż cali... Planowaną na 3 tygodnie podróż poślubną w Toskanii, zakończyliśmy tydzień wcześniej spędzając cały wyjazd u czeskich sąsiadów. Ze względu na falę upałów (31-37'C) uznaliśmy że nie ma się co pakować w jeszcze większy skwar. Tym bardziej że na wyjeździe zaczęły się uaktywniać mdłości żeby zwiększyć swoją moc w dniu powrotu i już po nim... ;) I tak, od wczoraj, nie dają mi żyć od rana do wieczora... Ale przynajmniej zdążyłam odpocząć... :)

Inne dolegliwości ciążowe jakie dopadły mnie na wyjeździe to uczucie słabości, ale pewnie każda zdrowa osoba przy takich upałach je odczuwa... Któregoś dnia zaobserwowałam wydzielinę koloru szaro - różowego. Początkowo bardzo się wystraszyłam ale przypomniałam sobie o rozciągającej macicy i plamieniach, na szczęście powtórzyło się tylko raz i do dzisiaj nic takiego nie miało miejsca.

Cały wyjazd towarzyszyły mi ogromny niepokój, głównie o to czy płód żyje, czy prawidłowo się rozwija, nie mogłam odgonić tych myśli. W krytycznym momencie byłam prawie pogodzona ze stratą ciąży! Zupełnie nie wiem skąd te obawy!

Na poniedziałek jestem umówiona z ginekologiem, wreszcie zobaczymy maleństwo! ;)

czwartek, 11 lipca 2013

Zadyszka w ciąży

Niewiarygodne! Ja, osoba aktywna, jeżdżąca na rowerze, uprawiająca fitness, pływająca itd. po wejściu na pierwsze piętro schodami o mało nie wypluwam płuc!
Zwykle takie zmęczenie kojarzy mi się z niskim ciśnieniem, odwodnieniem czy dużym głodem. To jeden z tych dziwnych symptomów ciąży który mnie zaskoczył! ;)
Jak twierdzą lekarze to wina zwiększonego zapotrzebowania organizmu na tlen... Pomyślałabym że takie "atrakcje" zaczynają się z "wielkim brzuchem", a tu proszę, pierwsze tygodnie...

Wy też tak miałyście?

Stan na dzień dzisiejszy:
Waga: -0,3 kg
Obwód brzucha: +/- 0
Dolegliwości: mdłości, zawroty głowy, wyczulany węch, bóle krzyża

Pozdrawiam,
Ola

wtorek, 9 lipca 2013

Wynik drugiego testu...

Nie mogłam tego tak zostawić, czułam że jednak coś się ze mną dzieje. W poniedziałek rano zrobiłam kolejny test... jestem w ciąży! :D


Pink Test zrobiłam jako pierwszy, z samego rana. Już po kilku sekundach zobaczyłam drugą, nieco bledszą, kreskę! Wtedy to dopiero poczułam moc tej informacji! :P W chwilę obleciał mnie strach. "Jak to? To faktycznie już? Już będę mamą?". Ogromna radość i niepokój razem!


Nie mogłam uwierzyć we własne szczęście więc pobiegłam po kolejny test. Kupiłam Quixx Duo, dwa testy w opakowaniu. Ponieważ było już nieco później kreska wyszła jeszcze mniej widoczna. Drugi test z pudełka zostawiłam na później, zrobię za kilka dni.

Szczerze powiem; nie mogę w to uwierzyć! :P Jestem bardzo szczęśliwa, mój mąż skakał z radości. To wszystko jest jak bajka! A do tego tak bardzo się boję, naczytałam się o tych wszystkich komplikacjach... Dzisiaj dzwonię do lekarza! ;)

Pozdrawiam Was serdecznie,
Ola

piątek, 5 lipca 2013

Swędzenie między piersiami w ciąży

Tak mnie nurtuje ta sprawa, że uznałam za konieczne do pisanie jej do Ciążowego Notesu;)
Przeszukałam internet wszerz i wzdłuż, znalazłam wiele artykułów. Nie wszystkie jednoznacznie wskazywały że ten mało przyjemny objaw, to jeden z symptomów ciąży. Ale ostatecznie dowiedziałam się że:

  • swędzenie najczęściej dotyka skóry brzucha i piersi (zwłaszcza pomiędzy nimi)
  • nie znalazłam informacji w którym tygodniu ciąży można się tego spodziewać, ale jedna internautka pisała o 4tc, jeszcze przed spodziewaną miesiączką (tak jak u mnie)
  • przyczyną tego jest rozciągająca się skóra, często niedostatecznie nawilżona oraz produkcja estrogenu
  • najlepiej skonsultować się z lekarzem w celu dobrania odpowiednich preparatów nawilżających, nie wystawiać na działanie szkodliwych czynników, unikać nadmiaru kosmetyków (nie pryskać dekoltu perfumami, nie stosować drażniących peelingów, płynów, balsamów, solarium), nosić luźną odzież, 
Ponieważ skórę drażnią fiszbiny i elementy stanika, włożyłam pomiędzy skórę a stanik płatek higieniczny. Przynosi ulgę nie podrażniają miejsca.

Czy któraś z Was miała takie doświadczenia?

Pozdrawiam,
Ola

środa, 3 lipca 2013

Jeszcze tylko kilka dni...

... i okaże się czy nasze ogromne starania [;)] poskutkowały...!
Dokładnie do pierwszego dnia kolejnej spodziewanej miesiączki zostały 3 dni. Oznacza to że już w niedzielę mogę spokojnie wykonać test spodziewając się wiarygodnego wyniku;)


Jeżeli chodzi o moje samopoczucie to w dalszym ciągu mam piersi jak balony, napięte i twarde. Zaczęły mnie też bardzo swędzić, zwłaszcza skóra pomiędzy nimi. Sutki nadal są sinawe i duże. Raz na jakiś czas odczuwam bóle podbrzusza, ale nieco inne niż przy miesiączce, takie bardziej... ciągnące... dziwne.

Trzymajcie za mnie (nas) kciuki! ;)

Pozdrawiam,
Ola

czwartek, 27 czerwca 2013

Rety! Moje sutki!

Z całą pewnością to może być sprawa mojej wyobraźni i autosugestii! ;) Być może to tylko oznaki nadchodzącej miesiączki... ale tak sinych sutków to w życiu nie miałam jak dzisiaj! Do tego pojawiły się wyraźne gruczoły łojowe w postaci krostek, sutki są tez bardzo wrażliwe.
Jest jeszcze jedna dziwna sprawa... trochę wstydliwa, bo chodzi o świąd... Ale podobno pieczenie, swędzenie i infekcje są bardzo częste już kilka dni po zapłodnieniu.
Być może to tylko znaki nadchodzącej miesiączki, ale wzrósł mi również apetyt a do toalety chodzę co 40 minut!

Do zrobienia testu zostało mi jeszcze kilka (-naście) dni.
Co o tym myślicie?

Pozdrawiam,
Ola