Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kuchnia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kuchnia. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 31 maja 2016

Lunchbox#kwiecień

   Totalnie nie nadążam! Czy ten czas nie mógł by na chwilę stanąć w miejscu i na mnie zaczekać?! Kwiecień jeszcze nie całkiem wiosenny "na talerzu" ale już czekam na smaki wiosny, no i lata ;)

makaron sojowy z pieczarkami i groszkiem

ryba z kaszą gryczaną niepaloną i sałatka z ogórka

musli z kiwi, chia i jabłkiem

falafle z kaszą kuskus z czarną fasolą


placki owsiano-jaglane z tartym jabłkiem

falafel i sałatka pomidorowo - ogórkowa

   Aż zrobiłam się głodna...

czwartek, 21 kwietnia 2016

Lunbox#marzec

   O, matko! To jeszcze za marzec nie było?!
Oczywiście, to nie są wszytskie lunche, które zjadłam w zeszłym miesiącu, ale te którym miałam czas zrobić zdjęcie. Jak zwykle ryby i warzywa... ;) Używam czasami niewielu składników, ale kupuję sprawdzone produkty, ryby tylko z jednego źródła, kasze bio, a z warzywami "jak się uda". Hehe, niestety, w kuchni, też jestem minimalistką... ;)

Marynowane tofu, kasza gryczana niepalona, gotowana marchewka z groszkiem.

Mintaj, ryż z groszkiem i pomidory/fasolka.

Kotlety warzywne, kasza gryczana niepalona, pomidorki.

Falafle (kupiłam gotowe), kasza jaglana, pomidory.

Ryba, ziemniaki, ogórek.

Tofu w plastrach i pieczone warzywa.

   Przygotowanie tych posiłków jest banalne, ale w razie potrzeby służę przepisem:) 

piątek, 4 marca 2016

Lunchbox #luty

   Jakiś czas temu pisałam o tym jak odżywiam się będąc "zapracowaną mamą"... Ha, ha ;) Pokazałam kilka przykładowych zestawów które zabieram do pracy. Wtedy to były ekstra - szybkie pakieciki z gotowych produktów, nie robiłam im nic, oprócz pokrojenia i włożenia do pudełeczek. Z biegiem czasu jako matka pracująca, wyrobiłam się nieco w domowych obowiązkach, mam harmonogram tygodniowy (!) i staram się codziennie przygotować ciepły lunch. To znaczy, do podgrzania. Ale ta wersja jest bardziej wymagająca zaangażowania, bo trzeba ten lunach - uwaga, dla niektórych to może być trudne słowo - ugotować!
   Ok, nie rozpisuję się, bo nie o to mi dzisiaj chodzi, chcę tylko pokazać co przygotowałam do pracy w lutym, wkładając w to jak najmniej wysiłku przy zachowaniu "zdrowego odżywiania" ;)


ryba smażona na papierze pieczeniowych, kuskus z papryką i brokułami, przyprawy


kotlety z kaszy gryczanej z groszkiem, pieczone frytki z marchewki i selera (polecam! czas przygotowania 3 min, pieczenie 15 min)


farsza pieczarkowy z tartą marchewką w cieście francuskim, plasterki marchewki


pieczony łosoś z kaszą jaglaną , papryką i ogórkiem


sałatka owocowa z cynamonem


kotlety z cukinii, pieczone frytki z selera i czerwona fasolka

   Rzecz jasna, to nie wszystkie lunche z lutego, ale te których nie zapomniałam sfotografować ;) Staram się tak przygotowywać je, żeby zabrało mi to jak najmniej czasu, choć zawsze szykuje je wieczór wcześniej. 

   Życzę Wam smacznych, zdrowych i szybko gotowanych lunch'y w marcu! ;)

czwartek, 28 stycznia 2016

Lunchbox, czyli zdrowo przekąszam

    Od kiedy zaczęłam pracować jem... mniej. Staram się, żeby jeść zdrowo, nie przejadać się, dużo pić, bla, bla, bla, ale jak się zasiedzę przy komputerze, po prostu zapominam o jedzeniu. Szkoda, że pamiętałam o nim tak świetnie, przez ostatnie 27 lat..! 


   Albo, znacie to "jeszcze tylko dokończę ten rysuneczek i już wstaję na chwilę przerwy..." i mija kolejna godzina zanim oderwę wzrok od monitora. Woda na herbatę wystygła już osiem razy, obiadu nawet nie wyjęłam z czeluści torebki odkąd przekroczyłam próg biurowych drzwi a w ustach czuję smak porannej pasty do zębów. Tylko... w pracy jestem już 5 godzin! Znacie to? Pewnie jadę jeszcze na trybie nowy pracownik i stąd ta nadgorliwość ;) Ale efekt jest taki, że kiedy wychodzę z pracy skręca mnie z głodu. Zwykle jak nie zjem obiadu przez pierwsze 7 godzin mojej pracy, to w ósmej nie chce mi się tracić czasu na wyczekiwaną ucztę skoro zaraz idę do domu. 
    Jasne, nie powiem że mi przeszkadza te dwa kilo mniej wspominając wagę sprzed miesiąca, ale co to za życie kiedy chodzi się głodnym... Pf...

winogrona + naczosy + ser czedar z pomidorkami


   Żaden to wielki pomysł i plan wyzwolenia pracowników biurowych od pustych żołądków, ale idzie mi znacznie lepiej z tym jedzeniem w pracy, od kiedy zmobilizowałam się do szykowania sobie przekąsek. Nie mam gadżeciarskiego lancz boksa za ciężkie pieniądze, z modnych stron internetowych, ale trzy 15-częściowe zestawy pudełeczek z IKEI zawładnęły szuflady w mojej kuchni i do wyboru, no, do koloru to może nie za bardzo... Gdzieś tam, kiedyś tam, przeczytałam, że taki lunch powinien składać się z warzyw, owoców, białka, zbóż i czegoś tam, zapomniałam. W internecie roi się od pomysłów zestawów lanczowych, ale ja po prostu zapamiętałam, że muszą być te minimum cztery składniki (z tym czymś tam improwizuję) i tak wieczorem szykuję zestaw na kolejny dzień. 

ser grecki(trochę jak feta, ale smaczniejszy, kosztuje tyle samo) z olejem i chia + jabłko z cynamonem, migdałami i żurawiną + pasta z awokado z solą i pieprzem


Aromatyczny olej lniany od delikatesów Alma

   W praktyce, znacznie szybciej idzie mi zanurzyć dłoń w torbie po jednorękiego (jedną ręką pracuję, drugą jem) bohatera drugiego śniadania niż odkładać w nieskończoność długotrwały proces zjedzenia pożądanego posiłku. Takie snaki można bezzobowiązań przekąsić nawet kiedy "pożar w projekcie" ;)
   Oczywiście, mały obiad też jest miło przetrącić i na chwilę oderwać się od roboty...

falafle + brokuły + ryż brązowy


   Koniec. Dziękuję za uwagę.



sobota, 1 sierpnia 2015

Życie bez... glutenowe

   Myślałam, że to całe świrowanie na punkcie bezglutenu to fala kolejnej mody od której zamierzam stronić, bo mnie z żytnią bułą jest dobrze. Dodam więcej, z makaronem razowym pszennym, z ciasteczkami zbożowymi i grzesznym kruasantem, też się nieźle dogaduję. Nie mam nic do ryżowych czy kukurydzianych wypieków, ale cieszyłam się z przyzwoitego wyboru produktów razowych glutenowych. (O białej, pszennej mące już dawno zapomniałam.)


   No, i masz! Przyszła kolej na mnie! Wytaczając działa przeciwko chorobie tarczycy, musiałam skreślić gluten z diety. Ech, produkty razowe nie są szalenie popularne, jest nieco lepiej, świadomość rośnie, ale w pierwszym lepszym spożywczym na 10 opakowań makaronu jest jedno razowe. W moim osobistym spożywczym, po drugiej stronie ulicy, nie ma przekąsek z mąki razowej. Ale ok, damy radę, ekologiczny jest za rogiem. Ale pomyślcie, ile razy, jak często jadacie poza domem? Mnie się zdarza, od kawy z kruchym ciasteczkiem, przez szybkiego snaka do pełnego obiadu, powiedzmy, w sunie to kilka razy w tygodniu. "W tak pięknych okolicznościach przyrody..." - cytując klasyka, życie zmienia się diametralnie. W chwili kiedy uświadomiłam sobie co się zmienia, przyznam, że trochę spanikowałam.


"Bez przesady..." pomyślałam po jakimś czasie. Żadna filozofia zamienić mąkę z jednej na drugą. Gorzej z beztroskim objadaniem się na mieście. Na palcach jednej ręki policzę ile znam miejsc w których szef kuchni myśli o Bezglutenowcach. Nowa dieta oznacza dla mnie tyle, że muszę bardziej uważać na to co jem poza domem, ale jak wiadomo, dbałość o dietę jeszcze nikomu krzywdy nie wyrządziła ;)


   Z doświadczenia które zdobyłam mogę podzielić się doznaniami:
mąka gryczana - jest beznadziejna, ciasto z gryczanej smakuje jak plastelina, mało tego, plastelina z grudkami! Fuj! Do tego ma dziwaczny smak!
mąka kukurydziana - nie jest najgorsza, smak jest ok, trochę się kruszy jeżeli coś pieczemy, nadaje się na naleśniki i babeczki
mąka owsiana - moja ulubiona, smaczna, ładna i świetnie się z niej gotuje i piecze! ;) Jednak owiana zawiera minimalne ilości glutenu...
mąka ryżowa - ta mąka ma potencjał, bo ma dobry smak, biały kolor, jest niczego sobie, nadaje się na naleśniki, ALE... ma dziwną konsystencję, strasznie sypką, ciężko to opisać. Po prostu bardzo się kruszy, np. chleb, babeczki itp.

   Zapoznałam się nieco z dostępnymi produktami bezglutenowymi. Chleb pakowany jak na wypadek wojny, nie jest ani apetyczny, ani smaczny, ani nawet przyjemny w dotyku. Ciastka czy zestawy mąk do pieczenia są nieadekwatnie drogie do tego co można zrobić samemu. Dodatkowo, to wszystko jest jeszcze kiepsko dostępne, w dużych marketach lub sklepach ekologicznych, dlatego na wyjazdach młócę wafle ryżowe... :-/ a na co dzień piekę sama, z małymi wyjątkami ;)

   Podsumowując, jest to dieta dla tych co muszą, i moim zdaniem, dla tych co mają czas i/lub pieniądze. Z całą pewnością to zdrowe rozwiązanie i nikomu nie zaszkodzi.

czwartek, 28 maja 2015

Ogród ba balkonie

   Pamiętacie jak w zeszłym sezonie pokazywałam mój przydomowy ogródek? Wtedy jeszcze "na starym" balkonie, w sensie w starym mieszkaniu. Obecnie jestem szczęśliwą posiadaczką dwóch balkonów, jea! :P Oba z wystawą południową. Co prawda balkony są jeszcze przed remontem, ale moja warzywna rabata prezentuje się na jednym z nich... smakowicie! ;)





   W tym sezonie postawiłam na ogrodnictwo w stylu "square gardening", a schodkową konstrukcje przygotował dla mnie mąż. Od góry posadziłam: pomidorki koktajlowe x 2, dynia x 2, rzodkiewki, marchewki, sałata x 4, zioła z czego wyrosła tylko natka. 
   Choć Ignaś jest jeszcze teoretycznie za mały na rozumowanie mojej zabawy w ogrodnika, liczę, żę oswoję go (i będę to robić przez kolejne lata) z ogrodnictwem, nawet jeżeli jest ono w wersji miejskiej. Chcę żeby wiedział, że warzywa i owoce pochodzą nie "ze sklepu", ale z ziemi! ;)

niedziela, 8 marca 2015

BLW dla leniwych

   Jak już miałam okazję wspominać, rozszerzam dietę Ignasia metodą mieszaną, czyli papkowo - beelwuową. Ze dwa posiłki łyżeczką (uczy się samodzielnie jej używać!) a resztą jak... ręką złapie ;-) Dlaczego akurat taki wariant wybrałam? Bo z całym szacunkiem dla  szanownego BLW, ale moja matczyna intuicja (a z nią się nie dyskutuje) podpowiada mi, że karmienie łyżeczką we właściwym stopniu, jeszcze żadnemu dziecku nie zaszkodziło. Jednocześnie pozwala mi nieco przyśpieszyć proces karmienia, kiedy na przykład śpieszy nam się z wyjściem z domu, daje mi pewność, że Ignaś coś zjadł i oszczędza wszechobecnego bałaganu. Karmienie łyżeczką nie oznacza dla mnie podawania dziecku aksamitnie gładkiej papki, to też jedzenie kaszy, gulaszu warzywnego czy twarożku.


    Jako, że instytucja Matki jest mocno nadwyrężona czasowo, zwykle gotuję jeden obiad i w odpowiednim momencie odkładam na bok 3 łyżki dla Księciunia. Dla przykładu, tę oto jaglankę z pieczarkami, pietruszką i karmelizowanymi pestkami dyni pozbawiłam ww. trzech łyżek, na etapie ugotowanej jaglanki z częścią pieczarek (przyprawioną). Obiad dla Ignasia gotowy(ha!). Dziękuję.


   Jak tak teraz o tym myślę, to najpewniej Ignaś zje ten obiad łyżeczką trzymaną moją dłonią... więc coś tu się, kurna, nie zgadza...! Z tym BLW znaczy... Ale z drugiej strony, jeżeli mówimy o zasadzie gotowania, to by się sprawdzało :) Zresztą zobaczymy jutro, czy mu zasmakuje...

wtorek, 24 lutego 2015

Sprawa o piciu

   Jeszcze kilka lat temu, standardem był u nas w domu, karton soku owocowego na stole. Piliśmy dużo herbaty, zero kawy i te soki. Z biegiem czasu wszystko się pozmieniało, oprócz herbaty ;-) 
Teraz znacznie chętniej sięgam po wodę niż sok, to chyba wina świadomości, he he. Soki kojarzą mi się już tylko z barwnikami i cukrem. Nie ma sensu po nie sięgać, a na robienie ich samej szkoda mi czasu. (Patrz: Macierzyństwo minimalistyczne) Chyba nie ma po co przytaczać formułek z zaleceniami lekarzy, dietetyków i trenerów co do ilość wody jaką powinno się wypijać w ciągu dnia i dlaczego, bo ten temat się wylewa ze wszystkich źródeł.


   Ale! Odkryłam niedawno coś znaczniej lepszego, chociaż chyba ciężko konkurować z czystą wodą... Niektóre osoby z mojego otoczenia nazywają ten napój moim eliksirem i to sformułowanie chyba jak najbardziej się nadaje! Woda z cytryną i miodem, bo o niej mowa, to prawdziwy eliksir!
   Miód, reguluje poziom cukru we krwi, sprawia, że nie mamy ochoty na słodkości czyli pomaga w walce z nadwagą, w przeziębieniach, 
   Cytryna, zawiera witaminę C oraz inne witaminy, wspiera odporność, niweluje uczucie głodu, przyśpiesza metabolizm, pomaga usuwać wolne rodniki z organizmu.
   

 



   Spożywanie dziennie tego cudownego napoju, co u mnie wynosi dwa litry, opłaca się całkiem, bo:
  • wspomaga pracę żołądka
  • wspiera układ odpornościowy
  • nawadnia organizm
  • dodaje energii
  • poprawia wygląd skóry
  • pomaga w odchudzaniu
  • redukuje zapalenia stawów
  • oczyszcza organizm
  • działa antybakteryjnie
  • odświeża oddech
  • zwiększa wydajność mózgu
  • działa antynowotworowo
    Warto? ;-)