wtorek, 18 lutego 2014

Mamy go!

   Matko! Nawet się nie pochwaliłam, że już go mamy...! Ignaś jest z nami od czwartku, został wypisany w 11 dobie życia. Na wypisie cała, długa instrukcja i zalecenie. Umówione wizyty na kolejne badania, przepisane leki. Mały dostaje wzmacniacz pokarmu co 48 godzin, ze względu na anemię bierze żelazo, oprócz tego przyjmuje witaminy K+D.
   Mamy za sobą pierwszą wizytę położnej środowiskowej. Dowiedziałam się jeszcze rzeczy o których nie powiedziano mi w szpitalu, np. jak przemywać oczy i czym, co z oczyszczaniem noska, kiedy werandować, kiedy pierwsze wizyty gości, co ze szczepieniami. Niby uczyłam się tych wszystkich rzeczy w czasie ciąży, ale teraz, ze względu na wcześniactwo Ignaśka, wszystko sprawdzam jeszcze raz. 
   Niestety, przyplątały się kolki, albo przynajmniej jakieś problemy żołądkowe. Ignacy budzi się nad ranem w kiepskim humorze, zaczyna się prężyć, wyginać i stękać. Żeby opanować sytuację nosimy go w pionowej pozycji, poklepując po pleckach, robimy masaż brzuszka, ewentualnie ciepłe okłady. Zwykle po ok. 30 minutach przechodzi.
   Kolejny njus jest taki, że Maluchowi odpadł pępuszek! ;)


   Dla nas nastąpiła zdecydowana rewolucja, dzień miesza się z nocą, jest tyle nowych rzeczy a przy tym tyle radości:) Całe szczęście Ignaś zaczął więcej jeść i nie mamy już problemów żeby zjadł całą zawartość butelki z określoną dawką. Od dzisiaj wprowadzamy też trudniejszy smoczek (butelka Aventu), żegnając wersję ultra łatwą dla wcześniaków. Rano poszło super, oby tak zostało;)

sobota, 15 lutego 2014

Blog ma rok! CANDY!

Taki post miałam zaplanowany na ostatni czas, ale pozmieniało się, pojawiły ważniejsze tematy, więc z opóźnieniem zapraszam na post...   

Kiedy to minęło? ;) Tyle się działo przez ten rok, od planowania do działania!

   Z okazji tej rocznicy przygotowałam dla czytelników Candy! ;) A co! Zastanawiałam się nad nagrodą, co chciałabym Wam dać... Czy coś dla dzieci, czy coś dla Was, czy coś dla ciężarówek... I w końcu pomyślałam, że dam coś od siebie... ale w sensie, przez mnie zrobione;) Ponieważ moją ogromną pasją, której również poświęcam blog (i to o 3 lata starszy) jest scrapbooking postanowiłam wygranej osobie przekazać bon na kartkę mojej roboty! Na dowolną okazję, niech sobie Zwycięzca sam wybierze prezent;)


   Zasady są proste i tak jak zawsze przy Candy:)
Wystarczy umieścić informację o zabawie na swoim blogu oraz zostawić swoje zgłoszenie pod postem przez InLinkz. Nie trzeba być obserwatorem, i tak się bardzo cieszę, że mnie odwiedzacie:)
   Termin głoszeń - 15.marzec, data terminu porodu;) Losowanie i wyniki w ciągu kilku dni:)


Zapraszam!

poniedziałek, 10 lutego 2014

Pierwszy tydzień życia

   "Mieszanka emocji"! Pod takim hasłem minął nam ostatni tydzień. Powolutku dociera do nas że zostaliśmy rodzicami. Szok minął po kilku dniach, kiedy został wyjęty z inkubatora kończąc okres obcowania ze sobą przez szybkę, mogliśmy go wziąć na ręce, pierwszy raz przewinąć, nakarmić. Taka sytuacja jest naprawdę trudna. Dodatkowo jego sytuacja jest ciągle niepewna, raz słyszymy, że wyjdzie w ciągu 2-3 dni, żeby za kilka godzin pani doktor powiedziała nam "tydzień albo i dłużej".
   Z jednej strony wielkie obawy, co to będzie, co z jego rozwojem, kiedy wypiszą go ze szpitala, z drugiej wielkie szczęście którego nie da się opisać! ;)


   Ignaś, pierwszą dobę spędził w inkubatorze na oddziale noworodkowym ze względu na jego wcześniactwo. W drugiej, sprawa się skomplikowała, i trafił na oddział neonatologiczny gdzie dostawał leki wspomagające płuca. Od trzecie doby wrócił na oddział noworodkowy ale do sali w której leżą wcześniaki. Wyniki badań ma idealne, żółtaczka go ominęła, jedyny problem jest z karmieniem. I właśnie tylko dlatego moje Maleństwo nie może jeszcze wrócić z nami do domu...
   Podobno bardzo częstym problemem wcześniaków jest zaburzony odruch ssania, z którym boryka się Ignacy. Z dnia na dzień jest coraz lepiej, ale warunkiem do wypuszczenia jest przyjmowanie pokarmu z piersi lub butelki. Niestety,  jeżeli Ignaś nie wypija mleka w preferowanym przez pielęgniarki czasie, dostaje jeść przez sondę:/ Kiedy przychodzimy i karmie go butelką lub piersią, rytuał zajmuje ok. 1,5 godziny. W tym czasie wypija przepisane przez lekarkę 40 ml. Pielęgniarki nie mają tyle czasu i cierpliwości, dlatego końca jego pobytu w szpitalu nie widać... :-/ Jedyne co możemy robić to jeździć do niego i ćwiczyć. 
   Zbawiennym narzędziem w tej sytuacji okazał się laktator! Ale o tym w osobnym poście.
   Z niecierpliwością czekamy na Wielki Dzień Powrotu. Mam Wam jeszcze tyle do napisania, chwilowo wszystko mi się kłębi w głowie, ale pozbieram myśli i nadrobię!
   Dziękuję Wam Kochane ogromnie za wsparcie i miłe słowa! Mam nadzieję, że szybko u mnie się wszystko poukłada i będę mogła i ja Was odwiedzić! :)

czwartek, 6 lutego 2014

Urodzony!

Szok! 
Radość! 
Strach! 
3.02.2014, w poniedziałek powiłam syna! Poród przez CC, 10 punktów, 49 cm i 2,25 kg! ;) 


Wkrótce szczegóły;)

piątek, 31 stycznia 2014

Syn się śpieszy!

   Dzisiejsza wizyta kontrolna przysporzyła nowych wydarzeń. Podczas badanie okazało się że... szyjka jest skrócona! Ignaś ma już dosyć brzuszka. Jest nisko ułożony i szykuje się do wylotu;)

Zostajemy w szpitalu na kilka dni. Dostaniemy sterydy na rozwój płuc małego i będziemy obserwowani. Prowadzący powiedział, żeby szykować się jeszcze na luty, ale wszystko mamy pod kontrolą, dzidziuś rozwija się prawidłowo więc nie ma powodów żeby się teraz stresować, bo i to nie pomoże. Trzymajcie kciuki! ;)

czwartek, 30 stycznia 2014

34 tydzień

   Ciężko, ciężej, jeszcze ciężej... ;) Kolejny tydzień mija raczej spokojnie. Pojawiają się skurcze, więc pewnie dobrze, bo w końcu pora ćwiczyć przed wielkim dniem. Zwykle trwają sekundę albo dwie, i czasami mylę je z kopniakami, które są już naprawdę mocne.
   Staram się kończyć wszystkie możliwie sprawy na uczelni, chwilowo idzie nieźle. Zaczęła ogarniać mnie potrzeba powyrzucania wszystkich niepotrzebnych rzeczy z domu, więc syndrom wicia gniazda uważam za obecny;)


Stan na 34 tydzień:
  • waga: 63,5 kg 
  • obwód brzucha: 101 cm 
  • szacowane wymiary dziecka: ok. 44 cm, ok. 2,3 kg
  • dziecko: przewraca się dość boleśnie dla mnie, kopie nóżkami po moich żebrach, ułożenie główkowe
  • samopoczucie: staram się nie denerwować i odpoczywać
  • piersi: powiększone, małe czerwone plamki, laktacja
  • cera/skóra: sucha
  • apetyt: normalny, zachcianki tygodnia: nabiał
  • brzuch: żyły na całym brzuchu, wystający pępek, jedyny rozstęp przy dziurce po kolczyku w pępku;) , twardy i napięty, pojawiają się skurcze
  • inne: zmęczenie, wstawanie w nocy do toalety 1-2 razy, ucisk na pęcherz, zgaga, ucisk na płuca, skurcze w szyjcie, mocne i gęste włosy

   Przespałam dzień w którym licznik pokazywał "50 dni", więc również radośnie donoszę, że zostało 42 dni! ;)

niedziela, 26 stycznia 2014

Moja laktacja w ciąży

   Udało się! Wreszcie biorę się za ten post! ;) Więc sprawa "mleczarni" zaczęła się u mnie tak... Ok. 28 tc zaczęłam zauważać, tuż po wyjściu z prysznica, biało-kremową substancję o konsystencji kremowej, w okolicach brodawek. Mniej więcej dwa tygodnie później, w tej samej sytuacji, przy delikatnym naciśnięciu piersi (smarując się balsamem), zaobserwowałam kilka kropel żółto - kremowej cieczy. Z opisu podanego przez położną wynikało, że to siara. W kolejnych dniach i tygodniach ilość płynu rosła i pojawiały się takie mikro plamki na piżamie. Właściwie na tym się ta historia kończy, póki co;)
   Znajoma położna powiedziała mi, że laktacja może się zacząć nawet przed 20 tc, ale najczęściej pojawia się po 30 tc. W zasadzie, nic to u mnie nie zmieniło, no może tylko pojawiło się "Kiedy można na degustację?" i wiele śmiechu mojego Męża;)
   Ponieważ te plamki na koszuli nocnej są tak małe, a na staniku nie zaobserwowałam, nie stosuję żadnych wkładek. Ale pewnie gdyby była taka potrzeba, w pierwszej kolejności sięgnęłabym po zwykłe płatki kosmetyczne. Nie ma sensu dla kilku kropel wypychać się wkładkami laktacyjnymi.
   Zapytałam się podczas zajęć ze szkoły rodzenia, czy jeżeli teraz pojawił mi się pokarm, a właściwie siara z domieszką pokarmu;) to czy nie zabraknie tej siary kiedy dziecko już będzie na świecie. Odpowiedziała, że na pewno nie i nie mam czym się martwić. Mleka też nie zabraknie. Podobno po urodzeniu łożyska organizm dostaje sygnał, że od teraz trzeba produkować tak na pełnych obrotach. Ale nie ma się czym stresować jeżeli na początku będzie go mało.
   W sprawach mlecznych, zaczynam się poważnie zastanawiać nad laktatorem. Najprawdopodobniej zdecyduję się na pojedynczy, elektryczny Avent. 
   A jak Wasze doświadczenia z mleczarnią? ;)