czwartek, 21 kwietnia 2016

Lunbox#marzec

   O, matko! To jeszcze za marzec nie było?!
Oczywiście, to nie są wszytskie lunche, które zjadłam w zeszłym miesiącu, ale te którym miałam czas zrobić zdjęcie. Jak zwykle ryby i warzywa... ;) Używam czasami niewielu składników, ale kupuję sprawdzone produkty, ryby tylko z jednego źródła, kasze bio, a z warzywami "jak się uda". Hehe, niestety, w kuchni, też jestem minimalistką... ;)

Marynowane tofu, kasza gryczana niepalona, gotowana marchewka z groszkiem.

Mintaj, ryż z groszkiem i pomidory/fasolka.

Kotlety warzywne, kasza gryczana niepalona, pomidorki.

Falafle (kupiłam gotowe), kasza jaglana, pomidory.

Ryba, ziemniaki, ogórek.

Tofu w plastrach i pieczone warzywa.

   Przygotowanie tych posiłków jest banalne, ale w razie potrzeby służę przepisem:) 

niedziela, 10 kwietnia 2016

Oillan - opinia

   Kosmetyki Oillan otrzymałam na spotkaniu Offujących Blogerek, czyli w grudniu, ale dla szczerej opinii potrzebowałam trochę czasu, żeby przekonać się na własnej skórze jakie są te kosmetyki. Już wcześniej znałam tą markę, ale kojarzyła mi się z produktami dla dzieci o problematycznej skórze, więc jakoś specjalnie się nimi nie interesowałam. Nie używam wielu kosmetyków dla Ignasia, płyn do kąpieli i czasami oliwkę. Zimą krem do twarzy. Zestaw który dostałam składał się z:
  • płynu do kąpieli i szamponu w jednym Oillan Baby do mycia dzieci, do skóry alergicznej, suchej i wrażliwej, 
  • balsamu do ciała Oillan Med+, do bardzo suchej skóry i 
  • hydroaktywnego kremu do twarzy Oillan Balance do cery suchej, odwodnionej i wrażliwej.

   "Mam dwie wieści, dobrą i złą, to którą chcesz najpierw?" Oillan, według mnie, ma swoje dobre i przeciętne produkty.



   Krem do twarzy. Nie mam problemów z cerą, więc nie nastawiałam się na rewelacje, wielkie nawilżenie i te sprawy. Krem nawilża jak inne które do tej pory stosowałam. Ma za to coś co bardzo mi odpowiada, a poprzednik tego nie miał, konsystencję. To jedwabiste, takie jakby trochę matowe uczucie które pozostaje na twarzy jest bardzo miłe. Jeszcze taka uwaga, krem ma dziwny, pieczarkowy zapach ;) Generalnie, to dobry krem.



   Podobne odczucia miałam stosując żel do kąpieli dla dzieci. Co prawda na sobie go nie testowałam, ale przyznaję, że nie wywołał u Ignasia niepożądanych reakcji, bardzo się pieni, jest wydajny, kupiłam nawet drugie opakowanie! ;) Niestety, z jakiś powodów (najpewniej pokarmowych) Młodzieniec ma ostatnio skórę w gorszej kondycji i chyba będę musiała sięgnąć po inny, sprawdzony przez znajome mamy specyfik, mydło z 80% oliwy.



Balsam do ciała stosowaliśmy z Ignasiem oboje. I to właśnie jest fajne w tym produkcie! ;) Ten balsam jest naprawdę bardzo nawilżający, co prawda, przez to ciężej się go nakłada, ale efekty są widoczne. Sprawdził się w przypadku mojej przesuszonej skóry nóg, ale śmiało stosowałam go na miejscowo suchą skórę Młodego i przy regularności, łagodził przesuszenie. Ten kosmetyk Oillan chyba najbardziej mi się spodobał. Polecam!

A Wy, pewnie znacie tą markę ze sklepowych półek, a macie z nią jakieś doświadczenia?

piątek, 1 kwietnia 2016

Drugie dziecko

    "Czas na drugie dziecko" zawraca mi głowę już od, naprawdę, dawna. Jeszcze zanim zostałam mamą po raz pierwszy, byłam święcie przekonana, że drugie dziecko najlepiej jest urodzić niedługo po tym pierwszym. Wiecie, te teksty o dzieciach które mają lepszy kontakt ze sobą bo urodziły się niedługo po sobie albo czysty pragmatyzm w wersji "za jednym zamachem". Zarzekałam się, że jak tylko Ignaś skończy półtora roku, bierzemy się do akcji! Chciałam (razem z moim życiowym Wspólnikiem;)) jak najmniejszej różnicy wieku. 


   Jako doświadczona mama(hehe), myślę sobie, że warto było poczekać z decyzją aż Ignaś będzie bardziej samodzielny. Aż zacznie mówić, więcej rozumieć, sam się ubierać(na to mogę jeszcze poczekać...), zrezygnuje z pieluch na rzecz toalety i opuści dotychczasowe łóżeczko(to znaczy, swoje, nie nasze). Zdarza mi się czasami przyglądać życiu rodzin z dziećmi w wieku 2 lata i 2 miesiące. No, umówmy się, lekko nie jest.
    Pewnie gdyby nie problemy ze zdrowiem które niespełna rok po porodzie zaczęły się ujawniać, byłabym już mamą dwójki, albo przynajmniej w stanie zaciążenia. Leczenie, leki i definitywny zakaz zachodzenia w ciąże przez pewien czas, zmusiły nas do zmiany planów. Ale jak to się mówi, co się odwlecze... 
   I tak się odwleka. Okres kwarantanny niedawno zakończony, a na horyzoncie drugiego dziecka nie widać. Jeszcze wizyta kontrolna i technicznie będę gotowa do dalszych "działań". A mentalnie? Tyle czasu na to czekam, droga będzie wolna...

piątek, 4 marca 2016

Lunchbox #luty

   Jakiś czas temu pisałam o tym jak odżywiam się będąc "zapracowaną mamą"... Ha, ha ;) Pokazałam kilka przykładowych zestawów które zabieram do pracy. Wtedy to były ekstra - szybkie pakieciki z gotowych produktów, nie robiłam im nic, oprócz pokrojenia i włożenia do pudełeczek. Z biegiem czasu jako matka pracująca, wyrobiłam się nieco w domowych obowiązkach, mam harmonogram tygodniowy (!) i staram się codziennie przygotować ciepły lunch. To znaczy, do podgrzania. Ale ta wersja jest bardziej wymagająca zaangażowania, bo trzeba ten lunach - uwaga, dla niektórych to może być trudne słowo - ugotować!
   Ok, nie rozpisuję się, bo nie o to mi dzisiaj chodzi, chcę tylko pokazać co przygotowałam do pracy w lutym, wkładając w to jak najmniej wysiłku przy zachowaniu "zdrowego odżywiania" ;)


ryba smażona na papierze pieczeniowych, kuskus z papryką i brokułami, przyprawy


kotlety z kaszy gryczanej z groszkiem, pieczone frytki z marchewki i selera (polecam! czas przygotowania 3 min, pieczenie 15 min)


farsza pieczarkowy z tartą marchewką w cieście francuskim, plasterki marchewki


pieczony łosoś z kaszą jaglaną , papryką i ogórkiem


sałatka owocowa z cynamonem


kotlety z cukinii, pieczone frytki z selera i czerwona fasolka

   Rzecz jasna, to nie wszystkie lunche z lutego, ale te których nie zapomniałam sfotografować ;) Staram się tak przygotowywać je, żeby zabrało mi to jak najmniej czasu, choć zawsze szykuje je wieczór wcześniej. 

   Życzę Wam smacznych, zdrowych i szybko gotowanych lunch'y w marcu! ;)

piątek, 26 lutego 2016

Moje naturalne kosmetyki

   Jeszcze zanim pojawił się na świecie don Ignacio, ciągnęło mnie do kosmetyków które mniej szkodzą. Potem pomyślałam, że w zasadzie to oczekuję żeby w ogóle nie szkodziły, a wręcz pomagały mi dbać o siebie. (Cóż za olśnienie!) A skoro i tak nie znoszę mieć nadmiaru, to wolę stawiać na jakość... Z tą jakością różnie była na mojej półce w łazience, ale serio, eliminuję cały badziew na rzecz kosmetyków spod znaku "eco", "bio" i "naturalne". Czytam składy, już nie wystarcza mi brak pegów i parabenów, idę po więcej, po bio-uprawy, roślinne wyciągi i po to co można kupić w spożywczym!


   Początkowo skupiłam się na tych które najdłużej leżą na mnie, czyli na podkładach, kremach, balsamach, olejkach. Te kosmetyki muszą być absolutnie najlepsze, na jakie mogę sobie pozwolić (w granicach rozsądku, oczywiście;)) Zwykle rano nie używam kremów, po pierwsze, bo mi się nie chce, a po drugie, nie mam czasu. Podkładu używam codziennie i, jak wiadomo, chodzę z nim cały dzień dlatego dobry podkład to dla mnie konieczność. Najlepiej żeby miał cechy kremu, czyli nawilżał, wzbogacał (cerę, nie portfel), był lekki. Super gdyby dobrze krył, ale moje oczekiwania zwykle rozstrzyga produkt który nazywa się częściej kremem BB niż podkładem. Kolejnym kosmetykiem na "wiele godzin" jest krem na noc, albo niedawno odkryty przez mnie - olejek. Oczekiwania mam takie same, ma nawilżać, wzbogacać i nie przyklejać się do poduszki.
   Nieco dalej twarzy też dbam o siebie ;) Do nawilżania ciała używam balsamów i olejków. Tak samo, wydaje mi się, że skoro pozostają na mojej skórze przez tyle godzin (do następnej kąpieli) to muszą być dobre dla mojej skóry.
   Z biegiem czasu zaczęłam wchodzić w to głębiej i zaczęłam wybierać pozostałe kosmetyki spod znaku "eko", te  do stosowania doraźnie, nie pozostające na ciele na dłużej. Płyny do kąpieli, szampony, dezodoranty, maseczki itp. 
   Część kosmetyków jest naprawdę... nie tania i trzeba długo szukać żeby wpaść na ten ulubiony. Niestety, nawet wysoka cena nie daje gwarancji, że produkt będzie "odkryciem stulecia". Najbardziej frustrujące jest wydać ciężkie pieniądze na np. podkład który w zasadzie jest w złym kolorze i nie pasuje nam jego konsystencja. Dlatego zawsze warto pytać o próbki!
   Nieco mniejszy żal, jeżeli gra w ruletkę toczy się o niewielkie pieniądze (choć ja wychodzę z założenia, że nie ma żadnych pieniędzy wartych wyrzucenia w błoto, więc dobrze się zastanawiam przed zakupami). Całe szczęście jest coraz bardziej dostępna gama kosmetyków wyprodukowanych z produktów BIO w drogeryjnych cenach. Chyba największa sieć drogerii w Polsce, ma bardzo fajną serię kosmetyków za małe pieniądze! Jaka była moja radość kiedy ją odkryłam! :)
   Są też produkty nie pieczętowane żadnymi certyfikatami, które były dostępne od zawsze, za grosze i świetnie mi robią, np. sól morska do kąpieli z dodatkiem olejków, zielony ogórek albo napar z rumianku. 
   Moja kolekcja kosmetyków pewnie nie powala ani pod względem ilości (o, to pewniak!) ani producentów ani zużytych nakładów finansowych. To raczej etap na drodze do idealnej kosmetyczki. Chcecie zobaczyć?


Krem na noc Alterra, jest lekki i delikatnie pachnie. To jeden z kosmetyków z serii "nie szkodzi, ale nie widzę efektu ŁAŁ", ok. 7zł


Olejek do twarzy Alverde,  kupuję produkty tej marki w Berlinie odwiedzając siostrę, w Polsce jej nie widziałam. Pięknie pachnie różami, jest tłusty jak to olejek, świetnie nawilża! Ok. 2,5 euro
 

Krem mojej roboty: masło shea, olejek ze słodkich migdałów, olejek lawendowy, olej kokosowy. Bardzo natłuszczający, ładnie pachnie ;)


Krem BB Alverde z BIO masłem shea. Wahałam się, kupić podkład czy ten krem, krem jest super, bardzo nawilżający, rozświetlający, pięknie pachnie, jest lekki, ale mało kryjący. Ok. 3 euro


Dezodorant Alterra, orzeźwiająco - słodki zapach i nieklejąca konsystencja, ok. 5 zł


Krem do rąk Alviana. Krem lekki, podręczne opakowanie, ok. 1 euro


Naturalne mydło do kąpieli z werbeną, również kupuję je w Berlinie. Mydło ma drobinki oraz olejki, dzięki czemu peelinguje i nawilża skórę, ok. 1,2 euro


Olej ze słodkich migdałów, dostałam w prezencie, fantastycznie działa! Jest antidotum na wszystko! Smaruję Ignasia i siebie. Jest rewelacyjny na skórę brzucha w czasie ciąży. Niestety, jest bardzo drogi ok. 150 zł / litr



Żeł pod prysznic Weleda, tej firmy kosmetyki kupuję dla Ignasia m.in. krem na zimę i krem do pupy którego zużyłam może pół opakowania (wielorazówki...). Pięknie pachnie wiśniowo, kremowy, ok. 3-4 euro

   O ile jakiś produkt nie działa na mnie drażniąco, albo kategorycznie mi nie przeszkadza, daję mu szanse do końca opakowania. Część z tych kosmetyków kupiłam ale więcej do nich nie wrócę, ale z pewnością krem BB czy mydło z werbeną pozostaną na mojej liście topowych kosmetyków.
   W poszukiwaniach moich najlepszych kosmetyków pewnie wiele jeszcze wypróbuję. Poluję jeszcze na naturalne cienie do powiek, ekologiczne szminki i może coś o czym nie miałam zielonego pojęcia ;)
   Jeżeli możecie mi coś polecić! Proszę, piszcie!

środa, 17 lutego 2016

Se ma for, czyli byliśmy w muzeum

   Brak czasu, zaganianie, bo chyba nie lenistwo sprawiają, że jestem jeszcze kiepsko zorientowaną matką w kwestiach lokalnych atrakcji dla dzieci. Nie nie mam tutaj na myśli tych elementów stałych, takich jak place zabaw, parki, kawiarnie, jestem kiepska w śledzeniu imprez i chyba nawet nie próbuję tego nadrobić, bo zwyczajnie brak mi do tego miejsca w głowie... 


   Staram się nadrabiać niewiedzę "kalendarza imprez dla maluchów", odkrywając miejsca do których zawsze można się wybrać, mniej więcej bez względu na dzień i godzinę;) Kiedy mam kawałek niezaplanowanego dnia, rzucamy sobie z mężem porozumiewawcze spojrzenie i ruszamy w drogę.
   Ostatnią taką wizytę zaplanowaliśmy do muzeum... bajek. Tak, czyli do łódzkiego Se-ma-fora, miejsca z którego od lat wychodzą najlepsze bajki pod słońcem. Z sentymentem wspominam Misia Uszatka, Colargola i Pingwina Pik Poka. Kiedy byłam dzieckiem, nie wyobrażałam sobie żeby bajki mogły wyglądać inaczej niż te, lalkowe...
   Mój stosunek do oglądania telewizji przez dzieci jest jasny, i ci, którzy mnie znają wiedzą, że telewizja i słodycze dla dzieci to kategoria "grzechy". Są też tacy (pozdro dla wuja) którzy nazywają mnie hipokrytką, bo sama oglądałam bajki, a swojemu zabraniam. Otóż, nie! To znaczy tak, oglądałam bajki i mądrych bajek (czyli właśnie takich jakie oglądałam) i w ograniczonej częstotliwości nie zamierzam chować przed Ignacym, ani żadnym innym dzieckiem. Ba! Ja nawet uważam, że piękna grafika, kojąca muzyka oraz co najważniejsze morał w dobrej bajce jest fajnym sposobem pokazania dziecku ciekawej formy sztuki. Bo właśnie, za prawdziwą sztukę uważam bajki produkcji Se-ma-fora! (Swoją drogą, ich produkcje to również filmy dla starszych widzów, wielokrotnie nagradzane)   


   Muzeum może nie jest wielkie, jeżeli chodzi o powierzchnię, ale mieści w sobie wiele skarbów, lalek znanych z bajek, fragmenty scenografii, jest nawet miejsce w którym można stworzyć własny film. Samo zwiedzanie zaczęliśmy od seansu i wiecie co... to był pierwszy seans Ignasia w życiu! Pierwsza bajka jaką widział i do tego pierwszy raz w kinie (no, mini kinie)! To była prawdziwa miłość od pierwszego wyjrzenia, Parauszek (bo o nim mowa) podbił serca całej naszej trójki ;) Ten ważny dla nas odcinek to "Detektyw". Bajka była zabawna, miała ładne ujęcia, ciepłą kolorystykę, lalki starannie wykonane, spokojne dialogi i przesłanie, jak w każdym odcinku. Seans nie był przegłośniony (tak, się mów?), trwał dziesięć minut, czyli jak na pierwszy raz idealnie. 
   Po muzeum oprowadzała nas przewodniczka, od której dowiedzieliśmy się, że jeden odcinek Parauszka kosztuje pół bańki! Opowiadała jak powstają lalki, scenografia, kto wymyśla scenariusz, jakie nagrody zdobywają filmy. To było dla nas ciekawe, ale właśnie... dla nas, rodziców. Niestety, cześć dydaktyczno - merytoryczna niespecjalnie przykuwała zainteresowanie Ignasia. On był żywo, naprawdę żywo, zainteresowany tym co widział! ;) Trochę się naszarpaliśmy trzymając go na rękach żeby niczego nie zniszczył...


    Muzeum to z pewnością to ciekawe miejsce do którego obowiązkowo trzeba zajrzeć w Łodzi, będąc z dzieckiem! Dla Ignasia była to pewnie mniejsza atrakcja niż dla starszego dziecka, ale idąc tam, wychodziliśmy z takiego założenia dlatego nie rozczarowało nas, że Ignaś nie słucha cierpliwie co opowiada Pani. Ilość energii którą wkładał w wyrwanie się z naszych objęć żeby rzucić się do eksponatów, chyba może jasno poświadczyć o tym jak zaciekawiły go te rzeczy. Przeżyliśmy też pierwszą próbę z bajką i kinem, a jak wiadomo pierwszy raz się na zawsze pamięta ;) i z tego razu bardzo się cieszę. 


   Se-ma-for ma swój kanał na YouTube, na którym leżą wszystkie filmy, zachęcam Was do oglądania! To jest wspaniałe i jeszcze za darmo!

Dziękujemy Muzeum Se-ma-for za zaproszenie,
z pewnością wrócimy!