środa, 11 maja 2016

Moda za 15 zł

   Minimalizm w szafie panuje nie tylko na moich półkach. Kupuję Ignasiowi nowe ubrania kiedy naprawdę jest to konieczne, a nie z powodu mody. Ale trzeba było spojrzeć prawdzie w oczy, zimowe ciuszki poszły w odstawkę nie tylko z powodu zimowości, ale i rozmiaru. 
   Nowe, a właściwie stare bo z lumpeksu, w rozmiarach 92/102 już się suszą... ;)









   Ubrania wyglądają lepiej na żywo, niż na zdjęciach, a cała torba tych ubranek kosztowała tytułowe piętnaście złotych. I jak tu nie lubić zakupów w ciucharniach..?

czwartek, 5 maja 2016

Dlaczego urodziłam wcześniaka

   Wielokrotnie zadawałam sobie to pytanie od chwili narodzin Ignaśka. "Skracająca szyjka", "poród przedwczesny", "poród postępujący". Dobra, dobra, ale skąd to wszystko się wzięło? Przecież ciąża przechodziła bez żadnych większych komplikacji. Ok, raz trafiłam do szpitala w piątym miesiącu, ale to dlatego, że zasłabłam a mój lekarz prowadzący jest zastępcą ordynatora i nalegano żeby dmuchać na zimne.

Ostatnie zdjęcie zrobione w 34 tygodniu.

   Generalnie ani ze mną, ani z nim nie było żadnych powodów... chyba, że czas zatarł mi to w pamięci... Muszę przejrzeć blog, coś pominęłam? Kiedy znalazłam się na porodówce, wiedziałam tylko, że z dzieckiem jest wszystko ok, to mój organizm zmobilizował się do wydania człowieczka na świat. I tak jaką wiedzę posiadałam wtedy leżąc w porodowym spadochronie (koszuli do porodu), tak wiele miesięcy później nie wiedziałam dlaczego właśnie to wszystko tak się potoczyło.
   Aż do momentu. Dziewięć miesięcy później, zaczęłam się gorzej czuć, urósł mi apetyt, podniosła mi się życiowa energii, nie mogłam spać, dostawałam zadyszki, schudłam. Ponieważ u mnie w rodzinie to genetyczne, szybko wyszło szydło (hehe, ta polityka;)) z worka, że mam nadczynność tarczycy. Zdiagnozowana po dwóch tygodniach ostrych objawów (w tym wytrzeszcz oczu, br!), od razu poddana leczeniu szybko się uspokoiła. Tarczyca, hormony, ciąża. Zrobił się mętlik w mojej głowie, bo dalsze leczenie miało rzutować na kolejną ciąże. Faktycznie, to właśnie przez tarczycę nie jestem jeszcze w drugiej ciąży. Przez kilka miesięcy wahałam się czy podjąć leczenie radioaktywnym jodem, które bezpowrotnie zniszczy chory organ. Brzmi groźnie, pewnie dlatego tak długo się zastanawiałam. Jednak ryzyko powikłań w trakcie ciąży i ryzyko konieczności poddania się tej terapii zaraz po porodzie sprawiła, że zdecydowałam się na nią. Wyobraziłam sobie, że tuż po porodzie jestem poddana leczeniu w wyniku którego nie mogłaby zbliżyć się do żadnego z moich dzieci przez 4 tygodnie, tuż po porodzie! Masakra! 
   Po leczeniu musiałam odczekać pół roku z zajściem w ciążę, a teraz tylko muszę trzymać poziom ;) Poziom hormonów TSH w normie, a właściwie bliżej dolnej granicy normy i... śmiało do roboty z tym drugim dzieciną! ;)
   Po tym krótkim wstępie, rozwinę moje podejrzenia co do przedwczesnego porodu... Kiedy zaczęłam czytać artykuły na temat ciąża+nadczynność/niedoczynność tarczycy, dowiedziałam się, że niezdiagnozowana nadczynność tarczycy u ciężarnej prowadzi do:
  • przedwczesnego porodu - było
  • niskiej masy urodzeniowej - było
  • zaburzeniom oddechowym adaptacyjnym? :-/ jakoś tak to leci, no, w każdym razie to też było
  • nieco wolniejszego rozwoju intelektualnego (dlatego nie mówi jeszcze pełnymi zdaniami..? hę?)
   Istnieje podejrzenie, w mojej głowie, że gdyby zostało wykryte zaburzenie pracy tarczycy w ciąży i byłabym wtedy leczona, donosiłabym ciążę do końca. Ale może wcale nie...
   Po prawidłowo przeprowadzonej terapii jodem, tarczyca wpada w stan niedoczynności, która jest o wiele mniej niebezpieczna dla zdrowia niż nadczynność. Niesie jednak ryzyko poronień i wad płodu, dlatego bezwzględnie nad całą ciążą czuwa endokrynolog. Szpital w którym rodziłam pierwszy raz, ma duży oddział endokrynologiczny, dlatego chcąc nie chcąc kolejny poród wiem już gdzie się odbędzie ;)

   Ilokrotność pytam endokrynologa (który mnie prowadzi od samego początku) i ginekologów, nikt nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić dlaczego urodziłam przed czasem. "Bo poród się zaczął", dzięki! Kiedy byłam w ciąży badanie na toksoplazmozę miałam przeprowadzone trzykrotnie(!), ale badania poziomu hormonów tarczycy, pomimo obciążenia genetycznego ani razu... To badanie dotychczas nie było obowiązkowe. Na szczęście jak się dowiedziałam od ginekolog, to się zaraz zmieni. 
   Morał z tej opowieści nie jest specjalnie pokrzepiający, ale życzę Wam donoszonych ciąż i w przypadku ciąży i badań, zachowałabym zasadę "lepiej jedno badanie więcej".

czwartek, 21 kwietnia 2016

Lunbox#marzec

   O, matko! To jeszcze za marzec nie było?!
Oczywiście, to nie są wszytskie lunche, które zjadłam w zeszłym miesiącu, ale te którym miałam czas zrobić zdjęcie. Jak zwykle ryby i warzywa... ;) Używam czasami niewielu składników, ale kupuję sprawdzone produkty, ryby tylko z jednego źródła, kasze bio, a z warzywami "jak się uda". Hehe, niestety, w kuchni, też jestem minimalistką... ;)

Marynowane tofu, kasza gryczana niepalona, gotowana marchewka z groszkiem.

Mintaj, ryż z groszkiem i pomidory/fasolka.

Kotlety warzywne, kasza gryczana niepalona, pomidorki.

Falafle (kupiłam gotowe), kasza jaglana, pomidory.

Ryba, ziemniaki, ogórek.

Tofu w plastrach i pieczone warzywa.

   Przygotowanie tych posiłków jest banalne, ale w razie potrzeby służę przepisem:) 

niedziela, 10 kwietnia 2016

Oillan - opinia

   Kosmetyki Oillan otrzymałam na spotkaniu Offujących Blogerek, czyli w grudniu, ale dla szczerej opinii potrzebowałam trochę czasu, żeby przekonać się na własnej skórze jakie są te kosmetyki. Już wcześniej znałam tą markę, ale kojarzyła mi się z produktami dla dzieci o problematycznej skórze, więc jakoś specjalnie się nimi nie interesowałam. Nie używam wielu kosmetyków dla Ignasia, płyn do kąpieli i czasami oliwkę. Zimą krem do twarzy. Zestaw który dostałam składał się z:
  • płynu do kąpieli i szamponu w jednym Oillan Baby do mycia dzieci, do skóry alergicznej, suchej i wrażliwej, 
  • balsamu do ciała Oillan Med+, do bardzo suchej skóry i 
  • hydroaktywnego kremu do twarzy Oillan Balance do cery suchej, odwodnionej i wrażliwej.

   "Mam dwie wieści, dobrą i złą, to którą chcesz najpierw?" Oillan, według mnie, ma swoje dobre i przeciętne produkty.



   Krem do twarzy. Nie mam problemów z cerą, więc nie nastawiałam się na rewelacje, wielkie nawilżenie i te sprawy. Krem nawilża jak inne które do tej pory stosowałam. Ma za to coś co bardzo mi odpowiada, a poprzednik tego nie miał, konsystencję. To jedwabiste, takie jakby trochę matowe uczucie które pozostaje na twarzy jest bardzo miłe. Jeszcze taka uwaga, krem ma dziwny, pieczarkowy zapach ;) Generalnie, to dobry krem.



   Podobne odczucia miałam stosując żel do kąpieli dla dzieci. Co prawda na sobie go nie testowałam, ale przyznaję, że nie wywołał u Ignasia niepożądanych reakcji, bardzo się pieni, jest wydajny, kupiłam nawet drugie opakowanie! ;) Niestety, z jakiś powodów (najpewniej pokarmowych) Młodzieniec ma ostatnio skórę w gorszej kondycji i chyba będę musiała sięgnąć po inny, sprawdzony przez znajome mamy specyfik, mydło z 80% oliwy.



Balsam do ciała stosowaliśmy z Ignasiem oboje. I to właśnie jest fajne w tym produkcie! ;) Ten balsam jest naprawdę bardzo nawilżający, co prawda, przez to ciężej się go nakłada, ale efekty są widoczne. Sprawdził się w przypadku mojej przesuszonej skóry nóg, ale śmiało stosowałam go na miejscowo suchą skórę Młodego i przy regularności, łagodził przesuszenie. Ten kosmetyk Oillan chyba najbardziej mi się spodobał. Polecam!

A Wy, pewnie znacie tą markę ze sklepowych półek, a macie z nią jakieś doświadczenia?

piątek, 1 kwietnia 2016

Drugie dziecko

    "Czas na drugie dziecko" zawraca mi głowę już od, naprawdę, dawna. Jeszcze zanim zostałam mamą po raz pierwszy, byłam święcie przekonana, że drugie dziecko najlepiej jest urodzić niedługo po tym pierwszym. Wiecie, te teksty o dzieciach które mają lepszy kontakt ze sobą bo urodziły się niedługo po sobie albo czysty pragmatyzm w wersji "za jednym zamachem". Zarzekałam się, że jak tylko Ignaś skończy półtora roku, bierzemy się do akcji! Chciałam (razem z moim życiowym Wspólnikiem;)) jak najmniejszej różnicy wieku. 


   Jako doświadczona mama(hehe), myślę sobie, że warto było poczekać z decyzją aż Ignaś będzie bardziej samodzielny. Aż zacznie mówić, więcej rozumieć, sam się ubierać(na to mogę jeszcze poczekać...), zrezygnuje z pieluch na rzecz toalety i opuści dotychczasowe łóżeczko(to znaczy, swoje, nie nasze). Zdarza mi się czasami przyglądać życiu rodzin z dziećmi w wieku 2 lata i 2 miesiące. No, umówmy się, lekko nie jest.
    Pewnie gdyby nie problemy ze zdrowiem które niespełna rok po porodzie zaczęły się ujawniać, byłabym już mamą dwójki, albo przynajmniej w stanie zaciążenia. Leczenie, leki i definitywny zakaz zachodzenia w ciąże przez pewien czas, zmusiły nas do zmiany planów. Ale jak to się mówi, co się odwlecze... 
   I tak się odwleka. Okres kwarantanny niedawno zakończony, a na horyzoncie drugiego dziecka nie widać. Jeszcze wizyta kontrolna i technicznie będę gotowa do dalszych "działań". A mentalnie? Tyle czasu na to czekam, droga będzie wolna...